عارفانه

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس ششم (حضور افضل اعمال است)

حضور افضل اعمال

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس ششم (حضور افضل اعمال است)

 

استاد صمدی آملی

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

الحمدلله رب‌العالمین و صلَّی‌الله علی سیّدنا و نبیّنا اَبی‌القاسم محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و علی آله الطَّیِّبین الطّاهرین، ثُمَّ الصَّلوه و السَّلام علینا و علی جمیع عباد الله الصالحین

حضور افضل اعمال است

جمله اول الهی‌نامه که به تناسب بحث حضور مطرح شده بود، بحث بسیار دامنه‌ دار و پرحرفی است. باید در جلسات، عزیزان را بیشتر به این سمت سوق دهیم، چرا که هدف ما، نیّت ما و مقصود ما این است که این یک حقیقت را بیابیم.

این حقیقت، دریایی است که پایان ندارد و هرچه جلوتر می‌رویم و عمیق‌تر می‌شویم و هرچه که در آن غواصی می‌کنیم گودتر و عمیق‌تر می‌شود؛ منتهی الحمدلله، سعه وجودی انسان هم زیاد می‌شود که: “اَفضَلُ الاَعمالِ اَحمَزُها”. در روایات ما آمده که بهترین اعمال، مشکل‌ترین آن‌هاست.

سرور من! راوی این حساب، عملی شریف‌تر و سنگین‌تر از حضور و مراقبت و حفظ حضور و مراقبت نیست. چون شریف‌ترین و بافضیلت‌ترین عمل است، سخت‌ترین و مشکل‌ترین عمل هم هست.

حضور حقیقت “هو الاوّلُ و الاخر و الظّاهر و الباطن” و “هو الَّذی فی السّماء الهٌ و فی‌ الارض الهٌ”؛ “هو معکم أین ما کنتم” “و فی انفسکم أفلا تبصرون” است.

تمام عالم، همه سُبحات وجه حقَّند. سُبحات جمع سُبحه است و سُبحه به معنای تسبیح است؛ یعنی هر موجودی را که می‌بینی آن‌قدر عظمت وجودی دارد که وقتی به آن عظمت پی می‌بری سبحان الله می‌گویی و آدمی از مشاهده عظموت وجودی اشیاء در پوست نمی‌گنجد.

این‌ که به همه موجودات عالم، سُبحات وجه خدا می‌گویند به این معنی است که تا آن‌ها را می‌بینیم به یاد وجه‌الله می‌افتیم؛ منتهی ما چون به خود و موجودات اطرافمان خو کردیم از مشاهده آن‌ها خروج از عادت به ما دست نمی‌دهد.

حال اگر بر فرض، بر بالای کوه و قله ای برویم و چشمه‌ای که انتظارش را نداشتیم نظاره کنیم و ببینیم که آب از نوک قله به پایین سرازیر می شود، الله‌اکبر و سبحان‌الله می‌گوییم. موحّد آن است که، هرچه می‌بیند عجیب ببیند و سبحان الله بگوید. این چیست؟ نشستن چیست؟ برخاستن چیست؟ خوردن یعنی چه؟ حرف زدن یعنی چه؟ کیست که حرف می‌زند؟ کیست که می‌نشیند؟ کیست که می‌خورد؟ کیست که می رود؟ کیست که فکر می‌کند؟ کیست که برمی‌خیزد؟ و لذا همه موجودات در آن حال می‌شوند سُبحات وجه.

در مقام حضور، فرقان قرآن می‌شود. کتابی که تدویناً در دست ماست و در محضرش تشرف داریم، از بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم تا مِنَ الجِنّه و النّاس این‌ همه کثرات و این همه شئون گوناگون حق متعال که مقام فرقان قرآن است به قرآن تبدیل می‌شود و به همان آیات هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن و بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم و به حرف “باء” و به یک نقطه برمی‌گردد که تمام فرقان، قرآن می‌شود و آن نقطه، نقطه حضور و مراقبت است.

این حضور، هر چه قوی‌تر شود، لذت بیشتری دارد و سختی آن هم بیشتر است. نه می شود که این راه را نرفت و نه آن که اگر خواستی بروی، به راحتی است. این است که حضرت آقا در دیوان می‌فرماید:

کار عشق است و هوس‌ رانی نیست
ای برادر به سخن‌دانی نیست

دیده از غیر خدا دوختن است
درس سر باختن آموختن است

هر دلی بوته این آتش نیست
هر سری پوته این سازش نیست

دلت ار ز آب و گِلت خوش باشد
دلم از عشق پرآتش باشد

ادامه دارد…

کتاب حضور و مراقبت استاد صمدی آملی مجموعه سخنرانی های ایشان در مشهد مقدس و در محضر امام رضا علیه السلام در سال ۱۳۷۸ است.

مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس چهارم (استدعای علوّ درجه برای پیغمبر اکرم)/۱

سوخته

شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی؛ مجلس نهم (قسمت هفتم)

سوخته

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس پنجم (لطافت انسان در مقام حضور)/۱

سوخته

دیدگاه خود را ثبت کنید