حکمت و فلسفه عارفانه

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس نهم (هیمان ملائکه عالین و هیمان انسانی)/۱

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس نهم (هیمان ملائکه عالین و هیمان انسانی)

 

استاد صمدی آملی

هیمان ملائکه عالین و هیمان انسانی

ملائکه مهمّین یا به تعبیر شریف قرآن “ملائکه عالین” در نظام وجود از همه موجودات نظام هستی بالاترند؛ حتی از جناب جبرئیل هم قوی‌ترند. زیرا این‌ها محو در جمال معشوق اند، آن‌چنان که از عالم و آدم خبر ندارند؛ درحالی‌که جبرئیل از عالم و آدم خبر دارد به‌طوری‌که تنزل پیدا می‌کند و پیغام می آورد و پیغام می‌برد.

لذا جناب جبرئیل که مقام عقل است در پیشگاه جناب پیغمبر صلی الله علیه و آله خضوع نموده و سجده می کند؛ چون جناب رسول‌الله صلی الله علیه و آله در مقام تعقل، از جناب جبرئیل هم بالاتر می رود تا چه رسد به مقام فوق تعقل و لایقفی که جبرئیل در مقام لایقفی قرار نمی‌گیرد. ملائکه عالین هم، حد یقف دارند. درحالی‌که انسان در قوس صعود حد یقف ندارد تا به جایی برسد و بگوید، ما محدود به یک حدی شدیم و در همین طبقه می‌ایستیم.

ایستادن برای انسان هیچ معنی ندارد؛ لذا انسان در سیر و سلوک عملی، حق ایستادن و توقف ندارد. درست است که بالا رفتن زحمت دارد و چه‌بسا سقوط می‌کند، اما باید برخیزد و دوباره به راه بیفتد.

دعوای اهل معرفت با مادون و با حکمایی چون مشّاء، متکلمین و مردم متعارف نیز این است که چرا تا به آن حد توقف کرده‌اند. لفظ عنوانی انسان با وقوف معنی ندارد، “با أیّها الانسان انَّکَ کادحٌ الی ربّکَ کَدحاً فَمُلاقیه”

انسان، قرار ندارد. نفرمایید به حق می‌رسد و قرار پیدا می کند. مگر حق محدود است که برود و آن‌جا بایستد و بگوید رسیده‌ایم و تمام شده است؟

بخوانید!  مداحی گفتم که عمر ماه صفر رو به آخر است با صدای محمود کریمی

تمام شدن راه ندارد. “دارالقرار” در قیامت برای بندگانی است که توقف می‌کنند و برای بیچارگانی است که به همین اندازه دل خوش می کنند. قیامت و بهشت، برای پیغمبر صلی الله علیه و آله دارالقرار نیست، برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام دارالقرار نیست، برای انبیاء عظام علیهم‌السلام دارالقرار نیست. درست است که او عالِم است و ملک و ملکوت را خوب می‌شناسد، اما مگر عالم به همین اندازه ملک و ملکوت است که علمش به همین مقدار باشد؛ این است که می‌فرمایند قیامت، دارالممرّ است؛ یعنی باید از آن‌جا به بالاتر تشریف ببرید.

دارالقرار بودن بهشت برای متوسطین مردم و کوته نظران است. مال کسی است که نمازی خوانده و یک حورالعین و چند درخت و نهر آب و… را کسب کرده و به همان مقدار دل خوش دارد ولی انسان را قرار نیست چه این‌که حق در تجلّیاتش قرار ندارد، خدای تبارک و تعالی را هم قرار نیست. این که حق تعالی در حدیث قدسی فرمود: “کنتُ کنزاً مخفیاً فاحببت ان اعرف فخلقتُ الخلق لکی اعرف”، دال بر حرکت حبّی حق است. او هم حرکت دارد و دم به دم به رسول‌الله صلی الله علیه و آله می‌فرماید: “تعالوا”. یعنی باز هم همچنان حرف “تعالوا” است، لذا حضرت وصی به فرزندش محمد حنفیه فرمود که درجات بهشت به عدد آیات قرآن است، بخوان و بالا برو.

این مطلب ادامه دارد…

کتاب حضور و مراقبت استاد صمدی آملی مجموعه سخنرانی های ایشان در مشهد مقدس و در محضر امام رضا علیه السلام در سال ۱۳۷۸ است.

مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

چهل حدیث کتاب نفس المهموم در باب عزاداری بر امام حسین علیه السلام / حدیث سی و هشتم

سوخته

شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی؛ مجلس دوازدهم (قسمت چهارم)

سوخته

معرفی یاران شهید امام حسین علیه السلام

سوخته

دیدگاه خود را ثبت کنید