عارفانه

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس هشتم (علم انسان کامل)/۱

علم انسان کامل

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس هشتم (علم انسان کامل)

 

استاد صمدی آملی

علم انسان کامل

یکی از بحث‌هایی که در علم انسان کامل برای شما خیلی به کار می‌آید این است که چرا انسان کامل با این‌ که می‌فرمایید عالِم به سرّ القدر است و باطن افراد را می‌بیند و از حوادثی که ممکن است رخ دهد مطلع است، درعین حال برای رفع خطرات هیچ تصرفی نکرده و حتی راهی را می‌رود که می‌داند این راه به شهادت خود و فرزندانش منتهی می شود؟

مثل اینکه، اگر جناب سیدالشهدا علیه السلام می‌دانستند شهید می‌شوند چرا به کربلا رفتند؟ اگر هم نمی‌دانستند، شما چگونه می‌فرمایید که این‌ها به همه چیز عالم اند. یا اگر امام مجتبی علیه السلام می‌دانستند، چرا آن کاسه آب زهر آلود را نوشیدند، و از این سوال‌ها بسیار پیش می آید.

سرّ تمام این اشکالات آن است که حقیقت بحث حضور حل‌نشده و توجه عرفانی خودش را به ما نشان نداده است. ما چون نچشیده‌ایم سوالی از این دست برایمان پیش می آید و الّا کسی که چند تا شکار کرده چنین سوال‌هایی درباره ائمه علیهم‌السلام کاملاً برایش حل می شود؛ همچنان که گفتیم انبیا و ائمه علیهم‌السلام و تمامی کسانی که صاحب عصمت هستند اصلاً به این امور توجهی نمی‌فرمایند و توجه آن‌ها، تنها به حقیقت عالم است. این خیلی عجیب است و هر کسی از عهده آن برنمی‌آید.

امکان ندارد آن‌ها به کاری توجه بفرمایند، اما آن کار به سرعت حل نشود، زیرا هر کس که در توجه عرفانی و حضور و مراقبت قوی تر شود در انجام کارها و در تصرفات در نظام عالم هم خیلی قوی می شود.

توجه عرفانی
حضور و مراقبت استاد صمدی آملی

شفا دادن مریض و این امور که چیزی نیست؛ این کارها را مرتاضان هندی و هر کسی که چند روزی ریاضتی کشیده باشد می‌تواند دستورالعمل‌هایی بگیرد و انجام دهد. این‌ها کمال نهایی نیست، این‌ها نشانه شخصیت و مبیّن هویت نهایی انسانی نیست. حتی این‌که این امور را در جلسات و بر روی منبرها می گویند و دالّ بر عظمت ائمه علیهم‌السلام می‌دانند در حقیقت بیان شأنی از شئون انسان کامل است.

انسان باید امام صادق علیه‌السلام را در حضور بشناسد، حضرت جناب زین العابدین علیه‌السلام به آن آقای منجم و عرّاف خبر دادند که در منزلش، در درون اتاقش و در کمد و گنجه آن اتاق کیفی دارد که فلان قدر پول درون آن است. منجم و عرّاف بیچاره خیلی تعجب کرد، اما آقا فرمودند این‌ها چیزی نیست که شما آن‌ها را چیزی می‌پندارید. حضور خیلی شریف تر از این‌هاست؛ خیلی بالاتر از این حرف‌هاست.

در دیوان آقا، صفحه سیزده، در قصیده لقاییه، دو بیت آخر آمده است:

بنیوش از من باش دائم در حضورش
تا در حضور او چه ها یابی چه ‌ها را

بنیوش، یعنی گوش کن و ببین به تو چه می گویم. حرفم این است که دائم در حضور باش آنگاه می‌بینی بواسطه این حضور چه حقایقی را به تو می‌دهند.

سروران من! در مسئله امامت آنچه مهم است تصرفات متعارف نیست، حتی آن بزرگواران از این تصرفات به زحمت هم می افتند. کمالاتی از این ‌دست دون شأن واقعی انسانی است. آن‌ها به اسرار نظام هستی علم پیدا می کنند، می‌چشند و اسرار عالم را می یابند. آن‌ها اسم شریف محیی را یافته‌اند؛ اسم شریف مُمیت را چشیده‌اند؛ اسم شریف ساقی را چشیده اند و حتی قوی‌تر هم می‌شوند.

ممکن است کسی را ببینید که مدتی طولانی هیچ غذا نخورده و هیچ نیاشامیده‌ است. این غذا نخوردن در مدت طولانی از دو حال خارج نیست؛ یا به جهت شدت حضور سالک است و یا به جهت تمرین کردن و قوی شدن او در تحمل کردن گرسنگی و تشنگی است.

اما در قسم اول این غذا نخوردن از روی تصرف نیست بلکه به خاطر حضور عارف است، زیرا حضور آن‌قدر قوی می‌شود که دستگاه گوارش و مرتبه نازله بدن، مقهور نقس ناطقه می شود و احکام نفس بر بدن غلبه می‌کند و اصلاً احساس نیاز به غذا به عارف دست نمی‌دهد؛ این قسم خوب است و ارزش دارد. مثل این‌که شما یک وقت یک کتاب علمی در دست گرفته‌اید و به خواندن آن مشغول شده‌اید و این کتاب شما را جذب کرده و با آنکه قبل از مطالعه گرسنه بوده‌اید، وقتی به شما خبر می دهند که سفره آماده است و بیا غذا بخور آن‌چنان غرق در مطالعه کتاب شده‌اید که اصلاً غذا خوردن از یادتان رفته و بسط پیدا کرده‌اید، و چه‌ بسا با آن لذتی که در مطالعه به دست می‌آورید نیاز به غذا را از شما مرتفع می‌سازد.

علم انسان کامل

این‌که کسی چندین ماه و چندین سال ریاضت بکشد تا غذا خوردن را ترک کند، این قسم ضرورتی ندارد که انسان بی‌دلیل خود را به سختی اندازد و گرسنگی بکشد در راهی که شرع مقدس هم اجازه آن را نداده است که کسی بگوید وقتی با ریاضت بدن من نیاز به غذا ندارد و ضرر به جسم هم وارد نمی‌شود، ولی برای اموری این کار را می‌کند که حضوری در آن نمی‌باشد.

ادامه دارد…

کتاب حضور و مراقبت استاد صمدی آملی مجموعه سخنرانی های ایشان در مشهد مقدس و در محضر امام رضا علیه السلام در سال ۱۳۷۸ است.

مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس چهارم (حضور و دیر گرفتن)

سوخته

تطهیر نمودن تن بخاطر نزدیکی به شجره ی دنیا

سوخته

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس سوم (یکی دیگر از آداب دعا)/۲

سوخته

دیدگاه خود را ثبت کنید