عارفانه

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس هشتم (علم انسان کامل)/۲

علم انسان کامل

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس هشتم (علم انسان کامل)

 

استاد صمدی آملی

مهم آنست که حضور تقویت شود و از حضور لذت کافی برده شود. مابقی را چه کار دارید؟

در این‌گونه موارد باید زندگی ائمه علیهم‌السلام را برای خودمان اصل قرار دهیم. این غذا نخوردن کذایی شاید برای عموم مردم کمال باشد، اما برای اهل‌بیت علیهم‌السلام کمال نیست و به‌دنبال آن نبوده‌اند. شما به زندگی ائمه علیهم‌السلام نگاه بفرمایید. کجا دیده‌اید که امام صادق علیه السلام چندین سال غذا نخورده باشد؟ اگر این‌طور بود حتماً بر سر زبان مردم می‌آمد و در کتاب‌ها می‌نوشتند. سرّش هم این است که این بزرگواران در حضور مطلق هستند و مظهر اسم شریف “یا من لا یشغله شأن عن شأن” شده‌اند.

خداوند عالم، برای هر شی‌ء در هر مرتبه، مطابق با همان مرتبه به بافت طبیعی قراردادی نظام هستی احکامی را قرار داده‌اند و ائمه علیهم‌السلام هم بدان ها پایبندند لکن چون ائمه علیهم‌السلام خیلی قوی شده‌اند هیچ چیز مانعشان نیست و هیچ مرتبه‌ای آنان را از مرتبه ای دیگر مشغول نمی‌سازد.

حضور
حضور و مراقبت استاد صمدی آملی

درست است که آقای عارف هم قوی شده است، اما هنوز به قوت نفس قدسی و روح الهی انسان کامل علی‌الاطلاق کذایی نرسیده و حضورش آن‌طورکه باید و شاید تقویت خاصی پیدا نکرده است. او ابتدا از جنبه سیره عملی زحمت‌ها و ریاضت‌هایی کشیده و الان هم مثلاً می تواند ده شب غذا نخورد و کارهایی را انجام دهد و این‌گونه امور گرچه به یک نحو کمال است اما از این مقدار معلوم می‌شود که بازهم آن‌طور که باید ایشان نیز به نتیجه نرسیده و ضعف دارند.

چه این‌که وقتی می‌بینید فلان عارف، مو و ریش خود را آن‌قدر بلند کند و به آن بافت و وضع کذایی درآید دالّ بر ضعف اوست؛ چراکه مظهر اسم شریف “یا من لا یشغله شأن عن شأن” نشده است.

سرور من! به قوه مُصوّره خود نگاه بفرمایید. این قوه به اذن الله در تمام اعضای بدن ما مشغول به کار است و هرگز از یادش نمی‌رود که به هر عضوی چه مقدار باید غذا دهد و هر عضوی را چگونه باید متناسب اعضای دیگر رشد دهد. این قوه هرگز نمی‌گوید من چون سرگرم به یک عضو بودم، توجهم منصرف شد و اشتباهاً به عضو دیگر غذا نرساندم. می‌بینید که اعتدال، در سراسر پیکر هستی محفوظ است و هیچ به هم نمی‌خورد. ما هم باید این‌طور باشیم.

گرچه این نشئه، نشئه کثرت است و توحید، توحید قرآنی و وحدت، وحدت حقّه حقیقیّه و لایتناهیه است، اما هرچه را که می‌بینیم، همه شئون وجودی یک حقیقت اند و احکام هر شأن را نمی توان در شأن دیگر پیاده کرد. احکام شئون وجود نباید با احکام حقیقت وجود خلط شود. وجود برای خود حکمی دارد.

همین یک وجود نفس، در یک شأن به صورت چشم خودش را تجلی داده و احکامی دارد؛ و همین یک نفس ناطقه است که در یک شأن دیگر خودش را به‌صورت گوش تجلی داده است. نفس یک حقیقت است و این یک حقیقت در این همه شئون در تجلی است، اما هر یک از این شئون برای خود اقتضائاتی دارند.

وجود نیز در یک جا طوری خود را نشان داده و در جایی دیگر طوری دیگر.

حضور
حضور و مراقبت استاد صمدی آملی

آب غیر آتش است، اما این غیر بودن به این معنی نیست که وجود آب و آتش غیر هم به ‌نحو تباین عزلی باشند. اینکه اگر آب را بر روی آتش بریزید، آن را خاموش می‌کند، به این معنی نیست که وجود آتش از بین رفته باشد. تجلّی وجود، فقط می‌توان یک شأن دیگر را نه وجوداً بلکه ظهوراً بردارد؛ یعنی شأن حرارت و شأن آتش را برمی‌دارد.

این طور نیست که در نظام هستی آتش موجود شده باشد و دوباره معدوم شود. “هو معکم أین ما کنتم” این “هو” و این وجود هر طور که این آتش باشد با اوست؛ چه بسوزاند، چه نسوزاند و چه آب اثرش را از بین ببرد یا نبرد، پس نباید بین وجود و شئون او را خلط کرد

ادامه دارد…

کتاب حضور و مراقبت استاد صمدی آملی مجموعه سخنرانی های ایشان در مشهد مقدس و در محضر امام رضا علیه السلام در سال ۱۳۷۸ است.

مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی ؛ مجلس هفتم (قسمت چهارم)

سوخته

شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی ؛ مجلس سوم (قسمت چهارم)

سوخته

حضور و مراقبت استاد صمدی آملی / مجلس دوم (اسماءالله مظاهر می‌خواهند)

سوخته

دیدگاه خود را ثبت کنید