ادبیات زندگینامه افراد موفق

به نجوایی صدایم کن؛ به بهانه زادروز سهراب سپهری

سهراب سپهری
به نجوایی صدایم کن            بدان آغوش من باز است

سهراب سپهری در ۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان متولد شد. دورهٔ‌ ابتدایی و متوسطه را در کاشان گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشسرای مقدماتی به استخدام ادارهٔ‌ فرهنگ کاشان درآمد.

در سال ۱۳۲۷ به تهران آمد و در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و همزمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد.

سهراب سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را با نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و به دریافت نشان درجهٔ اول علمی نایل آمد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت کرد و نیز دومین مجموعهٔ اشعار خود را با عنوان زندگی خواب‌ها منتشر کرد.

او در سال ۱۳۳۹ به ژاپن و هند سفر کرد و نزدیک به یک سال این سفر ادامه داشت.

از سال ۱۳۴۰ شروع به تدریس در هنرکدهٔ هنرهای تزئینی تهران کرد. در اسفند همین سال بود که از کلیهٔ مشاغل دولتی به کلی کناره‌گیری کرد.

پس از کناره گیری از مشاغل دولتی تنها به سرودن شعر و خلق آثار هنری به خصوص نقاشی مشغول بود و در این دوره چندین نمایشگاه از آثار او در ایران و خارج از ایران به نمایش در آمد.

در سال ۱۳۴۳ بار دیگر به هند سفر کرد و نیز از کشمیر و پاکستان و افغانستان دیدن کرد. سهراب عمیقا تحت تاثیر فرهنگ و فلسفه شرق آسیا و هند قرار گرفته بود و این مساله در اشعار و آثار دیگر او اثر خود را نشان می‌دهد.

در سال ۱۳۵۵ مجموعه آثار او با نام هشت کتاب منتشر شد.

سهراب سپهری نهایتا در غروب اول اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت و در صحن امامزاده سلطانعلی روستای مشهد اردهال دفن شد.

مجله اینترنتی تحلیلک

بخوانید!  باب هفتم گلستان سعدی؛ در تأثیر تربیت (قسمت اول)

نوشته های مرتبط

پریچهر ( قسمت پنجاه و یکم )

ارغوان فاطمی

بررسی رزق و روزی در اشعار عبید زاکانی و سلمان ساوجی

محمد زکی زاده

راهبر طریقت عشق؛ به بهانه بزرگداشت عطار نیشابوری

زهرا فخرایی

دیدگاه خود را ثبت کنید