حکمت و فلسفه عارفانه

شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی؛ مجلس یازدهم (قسمت سوم)

شرح مراتب طهارت - علامه حسن زاده آملی

در ادامه سلسله مباحث شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی از رساله “وحدت از دیدگاه عارف و حکیم” علامه حسن زاده آملی به طرح قسمت دیگری از مجلس نهم در خصوص تطهیر قوه خیال یکی از اولیاء الهی می پردازیم.

 

استاد صمدی آملی (مجلس یازدهم شرح مراتب طهارت)

توجه به یک نکته اخلاقی در ارتباط با تصرفات

نکته دیگر این که در مباحث قبلی عرض کرده بودیم هر کس از جهت نفسانی قوی تر شود دستِ تصرّفش در نظام عالم کمتر می شود.

مثلاً حضرت امیر وصی «عَلَیهِ السَلام» نمی فرماید: حال که من ولی الله ام و کسی هستم که پیامبر در شب معراج هر چه را می دید به شکل من می دید، چرا باید معطل باشم و حسن و حسین را با اشاره ای شفا ندهم؟ نه خیر این کار را نمی کند. او می گوید، همان طور که دیگران برای برآورده شدن حاجات خود نذر می کنند ما نیز برای بهبودی فرزندان خود نذر می کنیم. خدا اگر بخواهد خود شفا می دهد.

این ها علاوه بر اینکه به ما ادب می‌آموزند برای ادامه راه به ما دل داری نیز می‌دهند. همانند این که شما شخصیت بزرگی را ببینید که برای رفتن به نقطه ای به جای این که از هواپیما یا ماشین شخصی خود استفاده کند به ایستگاه ماشین سواری بیاید و مانند یک فرد معمولی با دیگران همسفر شود و با این کار  به آنها آرامش دهد.

بیشتر بخوانید: شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی / مجلس یازدهم، قسمت اول

امام زین العابدین «عَلَیهِ السَلام»  نیز در کربلا که مریض بودند برای بهبودی خود هیچ تصرف نکردند. زیرا می دانستند اراده خدا بر مریضی شان تعلق گرفته و دلیلی ندارد از خدا بهبودی خود را از راه تصرف طلب کند.

اگر میی بینید شخصی مریضی اش ادامه دارد حتماً نباید به دنبال این باشید که شفای او را به هر طریقی از خداوند بگیرید. اگر مقرر شده که این شخص مریض بماند بگذارید بر همین حال باقی باشد، البته او را دعا کرده برایش دلسوزی بکنید، و زحمت کشیده او را به نزد پزشک ببرید اما به این معنا نباشد که حتماً این مریض باید شفا پیدا کند. زیرا ما نمی توانیم برای خدا دستورالعمل صادر کنیم.

حضرت آقا در این مورد تعبیری دارند که: «ایشان باید امر کند و ما تابع باشیم نه اینکه ما امر کنیم و خدا امرمان را اجرا کند» 

ما در این موارد خیلی ناقصیم و توجه زیادی به این مسائل نداریم. ائمه اطهار این روش را به ما آموخته اند. به خاطر همین حضرت علی «عَلَیهِ السَلام» و حضرت صدیقه طاهره «عَلَیهِا السَلام» نذر کردند اگر عزیزانشان شفا پیدا کردند سه روز روزه بگیرند. امام حسن و حسین «عَلَیهِما السَلام» هر دو شفا پیدا کردند و همگی سه روز روزه گرفتند. هنگام افطار روزه روز اول، مسکینی آمد و در خانه ایشان را زد و مقداری غذا خواست. آنها نیز غذای خود را به او دادند. (خدا هم خوب جاهایی انسان را امتحان می کند. درست همان موقعی که انسان خود نیازمند است او را امتحان می کند، ببیند آیا می‌بخشد یا نمی‌بخشد؟ هنر آن است که انسان خود گرسنه باشد و به دیگران بدهد نه اینکه داشته باشد و بخشش کند که البته آن نیز کار آسانی نیست.)

روز بعد هم روزه گرفتند و هنگام افطار یتیمی در خانه آن ها را زد. فرمودند: امشب هم نان خود را به او می دهیم و خود کمتر می خوریم تا از گرسنگی از پای در نیائیم. روز سوم هم اسیری در خانه آن ها را زد و آن ها غذای خود را به او دادند.

بعد می فرمایند: با اینکه گرسنه بودیم به ایشان دادیم اما هرگز از آنها چیزی طلب نمی کنیم. حتی نمی خواهیم از ما تشکری کنند. «إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ الله لا نُریدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شَکُوراً»

این بسیار فرمایش بلندی است که انسان هزاران خدمت به دیگران بکند اما هرگز انتظار یک تشکر کردن از ایشان را هم نداشته باشد. اگر این آداب انسان سازی اهل بیت “علیهم السّلام” در ما پیاده شود ما یک پارچه نور می‌شویم.

ادامه دارد…

کتاب شرح مراتب طهارت از رساله “وحدت از دیدگاه عارف و حکیم” علامه حسن زاده آملی می باشد که توسط استاد صمدی آملی شرح داده شده است.

مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

تجلی امام حسین علیه السلام برای بهشتیان

سوخته

شرح مراتب طهارت استاد صمدی آملی؛ مجلس چهاردهم (قسمت اول)

سوخته

برکات در تاریکی دلِ شب (قسمت دوم)

سوخته

دیدگاه خود را ثبت کنید