گرافیک هنر

معرفی سبک ها و جنبش های هنری معروف جهان

این مقاله، مقاله ای درباره سبک های هنری و جنبش های هنری است که دنیای هنر را شکل داده است. یک حرکت هنری را می توان یک سبک هنری با یک فلسفه خاص، توسط گروهی از هنرمندان در طی یک دوره زمانی در نظر گرفت.

این مقاله را خلاصه ای از سبک های معروف هنری و اشکال مختلف هنری و معرفی این سبک ها در نظر بگیرید. نقاشی و مجسمه سازی از مطرح ترین اشکال این سبک ها هستند. این مقاله عمدتا بر نقاشی متمرکز است و فقط مهمترین سبک های نقاشی را ذکر می کند. آنهایی که اثری قابل توجه و تأثیرات عمیقی بر دنیای هنر بر جای گذاشته اند.

دنیای هنر ما تاریخ غنی از سبک های هنری داشته است.

کلاسیسیسم

(Classicism)

به طور کلی به اهمیت زیاد یک دوره کلاسیک و قدمت در سنت غربی، به عنوان تعیین استانداردهای سلیقه ای اشاره دارد که کلاسیست ها به دنبال تقلید از آن هستند. هنر کلاسیسیسم به طور معمول به دنبال صوری و مهار بودن است. تأکید شدید یا شتاب ناگهانی حرکات موزون باعث از بین رفتن این خصوصیات باعث تعادل و تکامل خواهد شد که از طریق آنها موقعیت اقتدار خود را در رپرتوار محدود تصاویر بصری حفظ می کند. کلاسیک، همانطور که کلارک متذکر شد، شکل کلی از ایده آل کاملاً پذیرفته است. این مکتب در مقابل باروک و رمانتیسم قرار می‌گیرد.

هنرمندان برجسته این جنبش نیکولا پوسن، لولا مورا و اتین موریس فالکنت هستند.

 

رنسانس

(Renaissance)

نقاشی، مجسمه سازی، معماری، موسیقی و ادبیات رنسانس در طول قرن های ۱۴، ۱۵ و ۱۶ در اروپا تحت تأثیرات ترکیبی از افزایش آگاهی از طبیعت، احیای یادگیری کلاسیک و دیدگاه فردگرایانه تر از اروپا است.

بخوانید!  هواپیماهای تجاری ایرباس با تولید دی‌ اکسید کربن صفر

هنرمند برجسته این جنبش لئوناردو داوینچی (۱۴۵۲-۱۵۱۹) بود. از دیگر هنرمندان مشهور این سبک که مجسمه ساز هم بود، می توان میکل آنژ را نام برد.

 

واقع گرایی یا رئالیسم(۱۸۸۰-۱۸۴۰)

(Realism)

رئالیسم در بسیاری از دوره ها در هنر رواج داشته و تا حد زیادی به دلیل تکنیک و آموزش و پرهیز از سبک سازی است. در هنرهای تجسمی، واقع گرایی به تصویر کشیدن دقیق اشکال زندگی، چشم انداز و جزییات نور و رنگ است. آثار هنری واقع گرایانه ممکن است بر کارهای پیش پا افتاده، زشت یا کثیف تأکید کنند، مانند کارهای رئالیسم اجتماعی و منطق گرایی. جنبش هنری رئالیسم در نقاشی از دهه ۱۸۵۰ در فرانسه آغاز شد. نقاشان رئالیست رمانتیسیسم را که بر ادبیات و هنر فرانسه تسلط یافته بود، رد کردند و ریشه در اواخر قرن ۱۸ داشت.

هنرمند برجسته این جنبش گوستاو کوربه (۱۸۱۹-۱۸۷۷) بود.

 

امپرسیونیسم (۱۸۹۰-۱۸۶۰)

(Impressionism)

امپرسیونیسم فرانسه، یک جنبش عمده، ابتدا در نقاشی و بعد در موسیقی، که عمدتا در فرانسه در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ توسعه یافت. نقاشی امپرسیونیسم متشکل از اثری است که در حدود سالهای ۱۸۶۷ تا ۱۸۸۶ توسط گروهی از هنرمندان که مجموعه ای از رویکردها و تکنیک های مرتبط را به اشتراک گذاشته اند، تولید شده است. بارزترین ویژگی امپرسیونیسم در نقاشی تلاشی برای ثبت دقیق و عینی واقعیت بصری از نظر تأثیرات گذرا نور و رنگ بود. در موسیقی، انتقال ایده یا جلوه از طریق شستشوی صدا بود تا ساختار رسمی دقیق.

هنرمند برجسته این جنبش پیر آگوست رنوار (۱۸۱۹-۱۹۱۹) بود.

بخوانید!  آموزش نرم افزار سالیدورکس (قسمت پنجم) / کپی کردن ترسیم دو بعدی

 

نمادگرایی یا سمبولیسم (۱۸۸۰-۱۹۱۰)

(Symbolism)

یک جنبش هنری اواخر قرن نوزدهم با اصالت فرانسوی، روسی و بلژیکی در شعر و هنرهای دیگر.

هنرمند برجسته این جنبش گوستاو کلیمت (۱۸۶۲-۱۹۱۸) بود.

 

فوویسم (۱۸۹۰-۱۹۰۸)

(Fauvism)

به فرانسوی “جانوران وحشی” معنا می دهد، گروهی از هنرمندان مدرن اوایل قرن بیستم که آثار آنها بر کیفیت نقاشی و رنگ قوی نسبت به ارزش های نمایشی یا واقع گرایانه حفظ شده توسط امپرسیونیسم تأکید می کرد. در حالی که فوویسم به عنوان یک سبک از حدود سال ۱۹۰۴ آغاز شد و در سال ۱۹۱۰ ادامه یافت، جنبش به همین ترتیب تنها چند سال، ۱۹۰۵–۱۹۰۸ ادامه داشت.

مهم ترین نقاش که نمایانگر این سبک است هنری ماتیس بود. (۱۸۶۹-۱۹۵۴)

 

کوبیسم (۱۹۰۸-۱۹۱۴)

(Cubism)

یک جنبش هنری اوایل قرن بیستم است که نقاشی و مجسمه سازی اروپا را به لحاظ تاریخی به سمت هنر مدرن قرن ۲۰ پیش برد. کوبیسم در اشکال مختلف آن از جنبش های مرتبط در ادبیات و معماری الهام می گرفت. کوبیسم یکی از تأثیرگذارترین جنبش های هنری قرن بیستم در نظر گرفته شده است. این اصطلاح در ارتباط با طیف گسترده ای از هنرهای تولید شده در پاریس (مونتارتر، مونپارناس و پوتو) طی دهه ۱۹۱۰ و گسترش آن تا دهه ۱۹۲۰ استفاده می شود.

یک نقاش مهم که نشان دهنده این سبک است، پابلو پیکاسو بود. (۱۸۸۱-۱۹۷۳)

 

آرت نوو یا هنرنو (۱۸۹۰-۱۹۰۵)

(Art Nouveau)

یک سبک بین المللی هنری، معماری و هنر کاربردی، به ویژه هنرهای تزئینی است که بین سالهای ۱۸۹۰ و ۱۹۱۰ بیشترین محبوبیت را داشته است. در واکنش به هنر دانشگاهی قرن ۱۹، از اشکال و ساختارهای طبیعی، به ویژه خطوط منحنی گیاهان و گلها استفاده می شده است. در سال ۱۸۹۷ توسط گروهی از هنرمندان اتریشی از جمله گوستاو کلیمت، کولمان موزر، یوزف هوفمان و اتو واگنر پایه‌گذاری شد.

بخوانید!  چهارمقاله نظامی عروضی / حکایت اول از مقالت علم نجوم و غزارت منجم در آن علم

از هنرمندان مهم که نشان دهنده این سبک هستند، آلفونس موچا، هنری دو تولوز-لوترک و اوبری بردسلی را می توان نام برد.

 

پست امپرسیونیسم (۱۸۸۰-۱۹۱۴)

(Post Impressionism)

یک جنبش هنری عمدتا فرانسوی که تقریباً بین سالهای ۱۸۸۶ و ۱۹۰۵، از آخرین نمایشگاه امپرسیونیست تا تولد فوویسم، توسعه یافت. پس از امپرسیونیسم به عنوان واکنشی در برابر نگرانی امپرسیونیست ها برای به تصویر کشیدن طبیعت گرایانه نور و رنگ پدیدار شد.

پل سزان، ونسان ونگوگ و پل گوگن از برجسته‌ترین هنرمندان این جنبش هستند.(۱۸۸۰-۱۹۰۵)

 

امیدواریم تا به این جا از این مقاله لذت برده باشید و در ادامه با سبک های متفاوت و نو آشنا شوید.

با ما همراه باشید.

نوشته های مرتبط

با رنگ همراه شوید

بهناز بختیاری

چهره رنگ (بخش دوم)

بهناز بختیاری

زندگینامه محمدرضا شجریان استاد بی بدیل آواز ایران

مهران توفیقی

دیدگاه خود را ثبت کنید