موسیقی زیبای پنهان در سخن فردوسی؛ به بهانه بزرگداشت فردوسی

0
فردوسی
فردوسی

موسیقی نیرومند و آشکار کلام، کیفیتی است که سراسر شاهنامه را در بر گرفته است. آن چنان که کمیت و کیفیت این موسیقی بیش از تمامی متون فارسی اعم از حماسی و غنایی می باشد.*

این ویژگی بر قافیه پردازی شاعر نیز تاثیر گذاشته است. او از موسیقی درونی واژه ها به خوبی استفاده کرده است. این گونه موسیقی، علاوه بر آنکه در خود طنینی دلنشین پدید می آورد، کل ابیات را نیز در جهت بیان محتوا شکل می بخشد.

در بیشتر ابیات شاهنامه، نقش ردیف نیز بسیار موثر واقع شده است. از عناصر و آرایه های زبانی که باعث تعمق بیشتر در کلام اوست فراوان استفاده کرده است. کوشش او در به کارگیری صنایع لفظی از قبیل: ایهام و جناس و …، کاربرد هجاهای متناسب، صدا معنایی(استفاده از واژه هایی که صداهای گوناگون را تداعی می کنند)، لحن، گفت و گو و … در شاهنامه بی نظیر و وصف ناشدنی ست.**

چو گویی که وام خرد توختم

همه هر چه بایستم آموختم

 

یکی نغز بازی کند روزگار

که بنشاندت پیش آموزگار

 

 

* کتاب در آمدی بر اندیشه و هنر فردوسی از دکتر سعید حمیدیان

** کتاب فردوسی از عزت اله الوندی

 

 

مجله اینترنتی تحلیلک

بخوانید!  باب چهارم گلستان سعدی؛ در فواید خاموشی(قسمت اول)

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید