ولگردی در سینمای صامت؛ تأملی بر دنیای چارلی چاپلین (قسمت اول)

0
چاپلین
چاپلین

زندگی نمایشی است

که هیچ تمرینی برای آن وجود ندارد!

پس آواز بخوان، اشک بریز، بخند

و با تمام وجود زندگی کن

قبل از آنکه پرده ها فرود آیند

و نمایش تو بدون هیچ تشویقی به پایان برسد.*

 

 

معرفی

 

مرد ولگردی که پیر نیست اما عصا به دست می‌گیرد. سبیل مسواکی بالای لب دارد. کلاه گرد لبه‌دار مشکی به سر می‌گذارد. کفش‌های لنگه به لنگه و بزرگتر از اندازه به پا کرده و تاتی‌وار و به‌سان اردک راه می‌رود.

باهوش نیست، اما کارهای هوشمندانه انجام می‌دهد. زیرک نیست اما خیلی مواقع قِسِر در می‌رود.

مهربان، دلسوز و عاشق پیشه است.

گرفتار حال حاضر زندگی است اما شوق و امید در چشمان مغمومش می‌درخشد.

اگر این خصائص، برای شخصی بازگو شود قطعاً اولین کاراکتری که در ذهن او تداعی می‌شود، کاراکتر ولگرد کوچولو یا آواره (The Tramp) چارلی چاپلین است. کاراکتری که چارلی چاپلین با آن شناخته شد و سال‌ها با او در فیلم‌هایش همراه بود.

هیچ بازیگر و کارگردانی را مانند چارلی چاپلین در سینمای کلاسیک و صامت نمی‌توان یافت که پس از گذشت یک قرن هنوز نامش بر سر زبان‌ها، پوسترها و پورتره‌اش به دیوار مکان‌های فرهنگی و مکتب‌اش محوریت نقد و بررسی باشد.

شاید نتوان او را آغازگر سینمای معناگرا دانست اما می‌توان موفق‌ترین شروع را به نام چارلز اسپنسر چاپلین ثبت کرد.

چاپلین توانست، استانداردهای کمدی اسلپ استیک را با هر فیلمش ارتقاء دهد. دیگر اسلپ استیک مترادف شلوغ‌کاری، صحنه‌های تعقیب و گریز و طنز فیزیکی بی‌منطق نبود.

چاپلین را باید اولین هنرمندی دانست که توانست تراژدی با پایانی غم انگیز را با جلوه‌ای از کمدی ارائه دهد.

بخوانید!  نگاهی به فیلم تایتانیک (قسمت اول)

خورخه لوئیس بورخس درباره‌ی چارلی چاپلین گفت: “آیا کسی جرأت این را دارد که انکار کند چارلی چاپلین یکی از خدایان در اساطیر دوران ماست، یکی از پیروان کابوس‌های ساکن دکریکو (نقاش ایتالیایی و بنیانگذار جنبش نقاشی متافیزیک در موزه هنرهای مدرن پاریس)، یکی از مسلسل‌های آل پاچینو در صورت زخمی، یکی از کران‌های نامحدود پهنه‌ی شانه‌های والای گرتا گاربو (بازیگر زن سرشناس فیلم‌های صامت سینمای هالیوود)، و یکی از آن‌ها که از چشم‌های لوچ گاندی خوشش می‌آید؟”

چارلی چاپلین اولین هنرپیشه در تاریخ است که تصویرش در ۶ جولای ۱۹۲۵ روی مجله Time چاپ شد و وقتی پس از سال‌ها تبعید به آمریکا بازگشت در سال ۱۹۷۲ اسکار افتخاری را دریافت کرد و به مدت ۱۲ دقیقه مورد تشویق حضار قرار گرفت. این طولانی‌ترین تشویق در تاریخ اسکار است.

چارلی چاپلین

 

از متن سخنرانی‌ها، دیالوگ‌ها و مونولوگ‌ها، متن‌ها و نوشته‌های چاپلین آفوریسم‌های زیبا و بی‌بدیلی استخراج شده که نشان از زندگی فیلسوفانه چارلی چاپلین دارد. زندگیِ سرشار از فراز و نشیب چارلی چاپلین و دیدگاه هنرمندانه‌اش به زندگی او را به یکی از تاثیرگذارترین اشخاص تاریخ سینما مبدل کرد.

 

در ادامه و در مطالب بعد به زندگینامه، شیوه فیلمسازی و بررسی یکی از تأثیرگذارترین فیلم های چاپلین می پردازیم.

 

 

* چارلی چاپلین

 

 

مجله اینترنتی تحلیلک

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید