ادبیات شعر پارسی

درمحضر حافظ شیرازی /غزل سیزدهم

حافظ

حافظ شیرازی یا خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی ملقب به لسان‌الغیب، ترجمان الاسرار، لسان العرفا و ناظم الاولیا، شاعر سدهٔ هشتم هجری ایران است.

 

شعری از حافظ شیرازی

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد

چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل

تا سرا پرده گل نعره زنان خواهد شد

گر زمسجد به خرابات شدم خرده مگیر

مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد

ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی

مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد

ماه شعبان مده از دست قدح کاین خورشید

از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت

که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد

مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود

چندگویی که چنین رفت و چنان خواهد شد

حافظ از بهرتو آمد سوی اقلیم وجود

قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد

 

 

 مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

چاله های زندگی (مجموعه داستان های شیوانا)

زهرا فخرایی

حافظ شیرازی شاعری بی همتا؛ به بهانه بزرگداشت حضرت لسان الغیب

محمد زکی زاده

پرسه در کوچه باغ شعر معاصر همراه با سیاوش کسرایی؛ آرش کمانگیر(قسمت اول)

زهرا فخرایی

دیدگاه خود را ثبت کنید