ذکر حکایتی از تذکره الاولیاء عطار نیشابوری

ذکر حکایتی از تذکره الاولیاء عطار نیشابوری

 تذکره الاولیاء عطار نیشابوری

عطار نیشابوری در تذکره الاولیاء در ذیل ذکر عبدالله بن مبارک آورده است:

آن زینزینت (۱) زمان، آن رکن امانایمن شدن (۲)، آن امام شریعت و طریقت، آن ذوالجهادین، بحقیقت، آن امیر قلم و بلارکفردی که هم اهل قلم هست و هم اهل شمشیر و مبارزه کردن (۳)، عبدالله بن المبارک – رحمه الله علیه – او را شهنشاه علما گفتندی.

در علم و شجاعت نظیر نداشت و از محتشماندارای حشمت و بزرگی (۴) طریقت بود و از محترمان ارباب شریعت. و در فنون علم احوالی پسندیده داشت. و مشایخ بزرگ را یافته بود و مقبول همه بود. او را تصانیفآثار و نوشته (۵) مشهور است و کرامات مذکور.

عبدالله مبارک را پرسیدند:

کدام خصلت در آدمی نافع ترمفید (۶) است؟

گفت: عقلیوافربسیار (۷).

گفتند: اگر نبود؟

گفت: حُسن ادبخوش خلقی (۸).

گفتند: اگر نبود؟

گفت: برادری مُشفقخیرخواه (۹) تا مشورتی کند.

گفتند: اگر نبود؟

گفت: خاموشی دایم.

گفتند: اگر نبود؟

گفت: مرگ در حالبی درنگ (۱۰)

 

حکایتی از تذکره الاولیاء


۱- آرایش، زینت

۲- ایمن شدن، بی ترس و بیم گردیدن، معنای امانت داری و شخص امین هم از آن به دست می آید

۳- نوعی از فولاد جوهردار که از آن شمشیر درست می کنند، فردی که هم اهل قلم هست و هم اهل شمشیر و مبارزه کردن

۴- دارای حشمت و بزرگی

۵- آثار و نوشته

۶- سوددهنده، سودمند، مفید

۷- بسیار

۸- خوش خلقی

بخوانید!  مختصری درباره عطار نیشابوری شاعر و عارف بزرگ

۹- مهربان، نصیحت گر، خیرخواه

۱۰- فی الفور، بی درنگ

 

مجله اینترنتی تحلیلک

دیدگاه خود را ثبت کنید