ادبیات شعر پارسی

در محضر حافظ شیرازی /غزل سوم

حافظ

حافظ شیرازی یا خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی ملقب به لسان‌الغیب، ترجمان الاسرار، لسان العرفا و ناظم الاولیا، شاعر سدهٔ هشتم هجری ایران است.

غزلی از دیوان حافظ شیرازی

 

دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش

وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش

گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع

سخت می‌گردد جهان بر مردمان سخت‌کوش

وان گهم در داد جامی کز فروغش بر فلک

زهره در رقص آمد و بربط زنان می‌گفت نوش

با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام

نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی

گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

گوش کن پند ای پسر وز بهر دنیا غم مخور

گفتمت چون در حدیثی گر توانی داشت هوش

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید

زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

بر بساط نکته دانان خود فروشی شرط نیست

یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش

ساقیا می ده که رندی‌ های حافظ فهم کرد

آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش

 

 

مجله اینترنتی تحلیلک

نوشته های مرتبط

خصایص کلام خیام / به بهانه بزرگداشت خیام نیشابوری  

زهرا فخرایی

باب پنجم گلستان سعدی / در عشق و جوانی (قسمت پنجم)

محمد زکی زاده

کمی بایست (مجموعه داستان های شیوانا)

زهرا فخرایی

۱ دیدگاه

Avatar
سیدمهدی ۱۸ مهر ۹۷ at ۱:۳۷ ب٫ظ

درود به شما دوست عزیز

پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید