شنبه/ 24 مهر / 1400

غزل 99 حافظ (دل من در هوای روی فرخ) به همراه شرح

شرح غزل 99 حافظ / دل من در هوای روی فرخ

دل من در هوای روی فرخ
بود آشفته همچون موی فرخ

بجز هندوی زلفش هیچ کس نیست
که برخوردار شد از روی فرخ

سیاهی نیکبخت است آن که دایم
بود همراز و هم زانوی فرخ

شود چون بید لرزان سرو آزاد
اگر بیند قد دلجوی فرخ

بده ساقی شراب ارغوانی
به یاد نرگس جادوی فرخ

دوتا شد قامتم همچون کمانی
ز غم پیوسته چون ابروی فرخ

نسیم مشک تاتاری خجل کرد
شمیم زلف عنبربوی فرخ

اگر میل دل هر کس به جایست
بود میل دل من سوی فرخ

غلام همت آنم که باشد
چو حافظ بنده و هندوی فرخ

بیشتر بخوانید: زندگینامه حافظ شیرازی شاعر و حکیم قرن هشتم

شرح غزل 99 حافظ / دل من در هوای روی فرخ
شرح غزل 99 حافظ / دل من در هوای روی فرخ

شرح غزل 99 حافظ (غزل دل من در هوای روی فرخ)

دل من در هوای روی فرخ
بود آشفته همچون موی فرخ

دل من در آرزوی دیدن چهره زیبای فرخ چون گیسوی او مضطرب و پریشان است.

مرحوم دکتر خانلری ذیل فرخ آقا می نویسد:

«بعضی از ادیبان معاصر، غزل دل من در هوای روی فرخ… را از حافظ نمی دانند و این غزل در نظرشان سست و بی مایه جلوه می کند. اما در همه نسخه های معتبر و کهن این غزل ثبت شده است. به گمان من این غزل خطاب به فرخ آقا یا امیر فرخ است که از سرداران نامی شاه شجاع بوده است.»

بجز هندوی زلفش هیچ کس نیست
که برخوردار شد از روی فرخ

به جز گیسوی سیاه فرخ کس دیگری از چهره زیبای او نصیب و بهره نبرد.

هندو: سیاه از هر چیزی

بیشتر بخوانید: حافظ شیرازی شاعری بی همتا

سیاهی نیکبخت است آن که دایم
بود همراز و هم زانوی فرخ

آن سیاهی که پیوسته محرم و همنشین فرخ است، بسیار خوشبخت است.

شود چون بید لرزان سرو آزاد
اگر بیند قد دلجوی فرخ

وقتی که سرو آزاد، قامت بلند و پسندیده فرخ را می نگرد، از شدت حسادت چون بید بر خود می لرزد.

بده ساقی شراب ارغوانی
به یاد نرگس جادوی فرخ

ای ساقی به یاد چشم زیبا و افسونگر فرخ باده سرخ بده تا بنوشیم.

دوتا شد قامتم همچون کمانی
ز غم پیوسته چون ابروی فرخ

قامتم از غم پیوسته خمید و چون ابروی فرخ کمانی گشت.

بیشتر بخوانید: حافظ انسان شناس بزرگ؛ نوشته ای از دکتر دینانی

نسیم مشک تاتاری خجل کرد
شمیم زلف عنبربوی فرخ

بوی خوشی که از گیسوی معطر فرخ به مشام می رسد آن چنان خوش بوست که مشک تاتاری را شرمسار کرده است.

اگر میل دل هر کس به جایست
بود میل دل من سوی فرخ

اگر آرزوی دل هر کس به جانبی است د من نیز سوی فرخ و عشق او تمایل دارد.

بیشتر بخوانید: بررسی رزق و روزی در اشعار حافظ شیرازی

غلام همت آنم که باشد
چو حافظ بنده و هندوی فرخ

من غلام همت بلند آن کسی هستم که چون حافظ عاشق و بنده فرخ باشد.

 

در این شرح غزل حافظ از کتاب های حافظ نامه، شاخ نبات حافظ و حافظ معنوی نیز استفاده شده است.

حافظ نامه؛ که به مفاهیم کلیدی ابیات دشوار حافظ توسط بهاء الدین خرمشاهی پرداخته شده است.

شاخ نبات حافظ؛ شرح غزل حافظ است که توسط دکتر محمدرضا برزگر خالقی نوشته شده است.

حافظ معنوی؛ غزلیات حافظ شیرازی به روایت دکتر دینانی است.

 

مجله اینترنتی تحلیلک

اسکرول به بالا