دوشنبه/ 26 مهر / 1400

غزل 92 حافظ (میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت) به همراه شرح

شرح غزل 92 حافظ / میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت

میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

گفته بودی کی بمیری پیش من تعجیل چیست
خوش تقاضا می‌کنی پیش تقاضا میرمت

عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست
گو که بخرامد که پیش سروبالا میرمت

آن که عمری شد که تا بیمارم از سودای او
گو نگاهی کن که پیش چشم شهلا میرمت

گفته لعل لبم هم درد بخشد هم دوا
گاه پیش درد و گه پیش مداوا میرمت

خوش خرامان می‌ روی چشم بد از روی تو دور
دارم اندر سر خیال آن که در پا میرمت

گر چه جای حافظ اندر خلوت وصل تو نیست
ای همه جای تو خوش پیش همه جا میرمت

بیشتر بخوانید: زندگینامه حافظ شیرازی شاعر و حکیم قرن هشتم

شرح غزل 92 حافظ / شرح غزل میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت
شرح غزل 92 حافظ / شرح غزل میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت

شرح غزل 92 حافظ (شرح غزل میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت)

میر من خوش می‌ روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

ای سلطان قلبم که خوش راه می روی فدای سر و قدمت گردم. با ناز روان شو و به حرکت درآ تا پیش قد زیبای تو جان بدهم.

گفته بودی کی بمیری پیش من تعجیل چیست
خوش تقاضا می‌کنی پیش تقاضا میرمت

ای معشوق پرسیده بودی چه وقت جان خود را فدای تو می کنم. این همه شتاب برای چیست؟ خواسته ات خوش است و من فدای آن شوم.

بیشتر بخوانید: حافظ شیرازی شاعری بی همتا

عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست
گو که بخرامد که پیش سروبالا میرمت

عاشق و مست و دورمانده از یارم. ساقی زیباروی کجاست؟ به او بگویید با ناز راه برود که در مقابل قامت بلند و موزون او جانم را فدا کنم.

مخمور: خمارآلوده و مست

مهجور: به هجران و فراق افتاده

آن که عمری شد که تا بیمارم از سودای او
گو نگاهی کن که پیش چشم شهلا میرمت

به آن یار زیباروی من که عمری است از عشق او بیمار و رنجورم بگویید که بر من نظری بیفکند تا جان خویش را فدای چشم سیاهش کنم.

بیشتر بخوانید: حافظ انسان شناس بزرگ؛ نوشته ای از دکتر دینانی

گفته لعل لبم هم درد بخشد هم دوا
گاه پیش درد و گه پیش مداوا میرمت

ای معشوق گفته ای که لبم هم درد می بخشد و هم درمان می کند. من فدای آن درد و آن لب درمان کننده ات شوم.

خوش خرامان می‌ روی چشم بد از روی تو دور
دارم اندر سر خیال آن که در پا میرمت

ای یار چه زیبا راه می روی. چشم بد از تو دور باد. قصد دارم وقتی که خوش می خرامی در مقابل قدمت جان نثار کنم.

بیشتر بخوانید: بررسی رزق و روزی در اشعار حافظ شیرازی

گر چه جای حافظ اندر خلوت وصل تو نیست
ای همه جای تو خوش پیش همه جا میرمت

اگرچه حافظ به خلوت وصال تو راهی ندارد ای یاری که سراپای تو خوش است، همه جا فدای تو گردم.

 

در این شرح غزل حافظ از کتاب های حافظ نامه، شاخ نبات حافظ و حافظ معنوی نیز استفاده شده است.

حافظ نامه؛ که به مفاهیم کلیدی ابیات دشوار حافظ توسط بهاء الدین خرمشاهی پرداخته شده است.

شاخ نبات حافظ؛ شرح غزل حافظ است که توسط دکتر محمدرضا برزگر خالقی نوشته شده است.

حافظ معنوی؛ غزلیات حافظ شیرازی به روایت دکتر دینانی است.

 

مجله اینترنتی تحلیلک

اسکرول به بالا