دوشنبه/ 3 آبان / 1400

کتاب نفس المهموم یکی از معتبرترین کتاب ها در زمینه وقایع کربلا و زندگینامه امام حسین علیه السلام نوشته شیخ عباس قمی است. ترجمه این کتاب توسط علامه میرزا ابوالحسن شعرانی تحت عنوان دمع السجوم انجام شده است.

در فصل دوم باب اول این کتاب جلیل القدر چهل حدیث در ثواب گریستن بر مصیبت امام حسین علیه السلام، ثواب لعن قاتلان ایشان و اخباری که در مورد شهادت آن حضرت وارد شده است، بیان شده که این احادیث را خدمتتان تقدیم می داریم. امید که مورد قبول آستان حضرتشان افتد…

حديث چهلم

حدیث چهلم چهل حدیث
کتاب نفس المهموم

 

ابن قولويه به اسنادش از حمّاد بن عثمان از ابى عبدالله روايت كرده است كه: «آن شب كه نبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به آسمان بردند به او گفتند: خداى تعالى تو را در سه چيز امتحان مى‌كند تا صبر تو را بداند. گفت: من امر تو را گردن نهم اى پروردگار و توانايى بر صبر ندارم مگر به توفيق تو، پس آن سه چيز كدام است؟

گفته شد: اوّل آنها گرسنگى است و اينكه اهل حاجت را بر خود و خاندان خود مقدّم دارى.

گفت: پذيرفتم اى پروردگار و پسنديدم و حكم تو را گردن نهادم و توفيق و صبر از جانب تو است.

اما دوّمين: پس تكذيب و ترس شديد و بذل جان در راه من و جنگ با اهل كفر به مال و جان و صبر بر آزارى كه از آنها و از اهل نفاق به تو رسد و رنج و زخم در جنگ.

گفت: اى پروردگار پذيرفتم و پسنديدم و حكم تو را گردن نهادم و توفيق و صبر از جانب تو است.

اما سيّم: پس آنچه خاندان تو را پس از تو رسد از قتل، امّا برادرت پس دشنام شنود و درشتى و سرزنش بيند و محروم شود و سختى و ستم كشد و آخر به قتل رسد.

گفت: اى پروردگار تسليم نمودم و پذيرفتم، از تو است توفيق و صبر.

اما دخترت، و مصائب او را خبر داد تا اينكه گفت: دو پسر آورد از برادرت، يكى از آنها به خيانت و حيله كشته شود و جامه‌هاى او را بربايند و طعن زنند به خنجر و اين كارها را امّت تو كنند.

گفت: پذيرفتم اى پروردگار اناللّه و انّااليه راجعون و تسليم نمودم و توفيق و صبر از جانب تو است.

اما پسر ديگرش پس امّت تو او را به جهاد خوانند آنگاه او را به زارى بكشند و هم فرزندان و هر كس از خاندان كه با او باشند و حرم او را تاراج كنند پس از من يارى جويد و قضاى من به شهادت او و كسانى كه با او هستند گذشته است و كشته شدن او حجّت است بر اهل زمين، پس اهل آسمانها و زمين‌ها بر او گريه كنند از جزع، و فرشتگانى كه نصرت او را در نيافتند هم گريان باشند آنگاه از صلب او مردى بيرون آورم و به او تو را يارى كنم و شبح او نزد من است زير عرش.

مترجم گويد: اين احاديث كه در فضيلت گريه بر آن مظلوم بگذشت حجّتى است روشن بر آنها كه نور خدا را خاموش خواهند وَ يَأْبَى اللّٰهُ إِلاّٰ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكٰافِرُونَ و راستى چنان است كه هر كس بگريد و بگرياند يا خويش را گريان نمايد بهشت او را واجب شود كه گريه نشانه محبّت است و محبّت ناشى از ايمان و معرفت و هيچ عمل آن پايه ندارد كه ايمان، كه جاى ايمان دل است و مصدر اعمال جوارح و ايمان و محبّت اصل است و اعمال ديگر فرع آن و عمل بى‌ايمان و محبّت چون پيكر بى‌روح است.

و در حديث دوّم بگذشت كه امام صادق عليه السّلام فرمود: «بخوان آنطور كه نزد قبر او مى‌خوانيد» يعنى با لحن سوزناك و بيايد كه در آن زمان هم مردم دم مى‌گرفتند و آواز در يكديگر مى‌انداختند و نوحه مى‌كردند.

و هم نپندارى كه گريه مستحبّ است و مستحبّات را نبايد اين اندازه متوجّه شد كه عزادارى از شعائر امامت است و ملحق به اصول دين مانند اذان كه همۀ طوايف اسلام گفتند اگر از مردم شهر اسلامى بانگ اذان شنيده نشود امام با آن مردم قتال كند تا صدا به اذان بلند كنند با آنكه اذان مستحبّ است اما از شعائر نبوّت است.

پس دوستان را بايد فريب دشمنان نخورند و دست از ولاى اين خاندان بر ندارند و مؤمن را خردمند بايد بود ملاحده و زنادقه و پيروان آنان در اين باب وسوسه مى‌كنند و شبهات مى‌افكنند و ميان مردم منتشر مى‌سازند و بدين وسيله خواهند رسم عزادارى را از ميان شيعيان بر اندازند و كسى ياد خاندان رسول نكند و احكام دين نسخ گردد و سنّت اسلام كه رسم تازيان است برافتد و رسم مجوس تازه گردد هيهات خذلهم اللّه، و لعنهم لعنا وبيلا و عذّبهم عذابا اليما و حشرهم مع الكفّار و الملحدين و قتلة النّبيّين كه مرد با آن كس محشور شود كه او را دوست دارد و هر كس آتش‌پرستان راى دوستر دارد حشر او با مجوسان است و هر كس احياى سنّت ملاحده خواهد حشر او با آن گروه و هر كس خاندان رسول راى دوست دارد با رسول و آل او باشد.

وفّقنا اللّه و ايّاكم لاتّباعهم و احياء ملّتهم ان شاء اللّه.

 

مجله اینترنتی تحلیلک

اسکرول به بالا