مجله اینترنتی تحلیلک

دوشنبه/ 1 مرداد / 1403
Search
Close this search box.
شرح غزل 424 حافظ / از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای

شرح غزل ۴۲۴ حافظ / از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای

در این مطلب به غزل 424 حافظ با مطلع از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای پرداختیم و ضمن ارائه نسخه صحیح این شعر به شرح و تفسیر آن پرداخته ایم.

غزل ۴۲۴ حافظ (از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای) به همراه شرح

شرح غزل ۴۲۴ حافظ / از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ ای

از چشم بخت خویش مبادت گزند از آنک
در دلبری به غایت خوبی رسیده‌ ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ ای

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ ای

بیشتر بخوانید: زندگینامه حافظ شیرازی شاعر و حکیم قرن هشتم

شرح غزل 424 حافظ / از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای
شرح غزل ۴۲۴ حافظ / از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای

شرح غزل ۴۲۴ حافظ (شرح غزل از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای)

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ ای

ای معشوقی که نور چشم و عزیز جانی، مرا رها نکن و از من جدا نشو زیرا وجود تو سبب آرامش جان و همدم دل شیدا و بی قرار من است.

نور دیده: کنایه از وجود بسیار عزیز

مونس: یار و همدم

قلب رمیده: قلب آشفته و پریشان

بیشتر بخوانید: حافظ شیرازی شاعری بی همتا

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ ای

عاشقان تو هرگز دست از دامن تو بر نمی دارند و تو را رها نمی کنند زیرا که پیراهن صبر و شکیبایی آنها را پاره کرده ای. یعنی همه آنها در عشق تو بی تاب و بی قرار هستند.

از چشم بخت خویش مبادت گزند از آنک
در دلبری به غایت خوبی رسیده‌ ای

امیدوارم که از چشم زخم بخت و اقبال خود آسیبی نبینی زیرا که در دلفریبی و دلربایی به نهایت زیبایی رسیده ای، تا جایی که ممکن است بخت و اقبال به تو حسادت کند.

بیشتر بخوانید: حافظ انسان شناس بزرگ؛ نوشته ای از دکتر دینانی

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ ای

ای حاکم شرع و مفتی زمان من را از عشق ورزیدن به یار منع نکن، عذر تو را می پذیرم زیرا که تو او را ندیده ای و از زیبایی و دلبری او بی خبر هستی.

مفتی: فتوا دهنده

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ ای

ای حافظ مگر پایت را بیش از حد خود دراز کرده ای که یار تو را سرزنش و مواخذه کرد؟

بیشتر بخوانید: بررسی رزق و روزی در اشعار حافظ شیرازی

در این شرح غزل حافظ از کتاب های حافظ نامه و شاخ نبات حافظ نیز استفاده شده است.

حافظ نامه؛ که به مفاهیم کلیدی ابیات دشوار حافظ توسط بهاء الدین خرمشاهی پرداخته شده است.

شاخ نبات حافظ؛ شرح غزل حافظ است که توسط دکتر محمدرضا برزگر خالقی نوشته شده است.

 

مجله اینترنتی تحلیلک

تعبیر فال شرح غزل ۴۲۴ حافظ / از من جدا مشو که توام نور دیده‌ ای

هدفی دوست‌داشتنی برای خودت انتخاب کرده‌ای. از هیچ تلاشی برای رسیدن به مقصود و هدفت دست برمدار و با تمام وجود به کار خود ادامه بده. بهتر است در زندگی صبر و تحمل داشته باشی و در کمال آرامش به مسیر خودت ادامه بدهی. غرور کاذب خود را دور بریز. زیاده‌روی در زندگی سودی ندارد و همواره باعث ضرر و پشیمانی می‌گردد؛ پس، از آن بر حذر باش. اگر کسی یا چیزی را ندیده‌ای در موردش اظهار نظر مکن.

5 1 رای
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

شعر اتفاقی شما

0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x