شب بیست سوم

شازده عزیز

برای فرخ نامه نوشتم، متن نامه ام این بود:

سلام

نمی دانم این مدت کجا بودید؟

یا چرا انقدر خسته و تکیده به نظر می رسید.

خیلی نگرانتان بودم. این چند روز که ندیدمتان مثل چند سال گذشت.

از همه بیشتر دلتنگی عذاب آور بود. امیدوارم اتفاق بدی برایتان نیفتاده باشد.

در فرصت مناسب مرا مطلع کنید، منتظرتان هستم.

خدا نگهدار

پریچهر

فردا باید این نامه را به او بدهم اما نمیدانم در آن خیابان شلوغ چطور این کار را انجام دهم…

شازده مرا ببخشید عشق مرا به این کارها وادار کرده است…

مجله اینترنتی تحلیلک

 

بخوانید!
شعرپروین، شعرخرد و عاطفه است*؛ به بهانه زادروز پروین اعتصامی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید