چهارشنبه/ 28 مهر / 1400

«اختلال وسواس جبری چیست؟»

بیماری وسواس جبری یکی از انواع اختلالات اضطرابی بوده که باعث ناسازگاری فرد با محیط می ‌شود. وسواس جبری یک فکر و تصور مضر است که فرد را وادار به انجام کارهای تکراری و غیرمنطقی می‌ کند و خود فرد مبتلا و اطرافیانش را اغلب به زحمت می‌ اندازد.

در انواع مختلف بیماری وسواس جبری افکار ناخوشایند بدون اراده فرد به صورت مداوم در ذهن او تکرار می‌شوند. فرد متوجه غیرعادی بودن افکار خود است اما برای توقف کردن آن‌ها کاری از دستش بر نمی ‌آید.

مقدار کمی از افکار وسواسی در همه افراد دیده می‌ شود و به صورت‌ های مختلفی همچون احساس شک، عدم تمرکز، کم خوابی و فراموشی بروز پیدا می‌ کند اما اگر این رفتارها از حد طبیعی بگذرد و به صورت رفتار‌ی تکراری و غالبی بروز کند منجر به استرس زیاد در فرد و تبدیل نوعی وسواس می‌ شود.

کسی که به اختلال وسواس جبری مبتلا است چرخه وسواس و اجبارش آنقدر شدید است که وقت زیادی از او می گیرد و در انجام کارهای روزمره زندگی او مشکل ایجاد کند.

به همین خاطر نیاز است تا با تمام موارد مربوط به این اختلال آگاهی داشته باشیم و هنگام بروز این رفتارها به سادگی از کنار آن گذر نکنیم و برای درمان هرچه زودتر آن اقدام کنیم.

از همین رو تصمیم گرفتیم که در این بخش و بخش های آینده تمام موارد مربوط به بیماری وسواس جبری را برای شما به تفصیل شرح دهیم تا با مطالعه آن ها آگاهی شما نسبت به این اختلال افزایش یابد.

وسواس جبری چیست؟

اختلال وسواس جبری چیست؟

بیماری وسواس جبری نوعی اختلال اضطرابی است که باعث ایجاد افکار غیر قابل کنترل و الگوهای تکراری در فرد مبتلا می‌شود. افکار فرد او را مجبور به انجام کارهای وسواس گونه می‌ کنند و خود کنترلی بر روی آن‌ ها ندارد.

اختلال وسواس جبری به صورت گروه مختلفی از علائم تظاهر می کند که شامل افکار مزاحم، آداب وسواسی، اشتغالات ذهنی و وسواس های عملی هستند.

این وسواس های عملی یا فکری راجعه، ناراحتی شدیدی برای فرد ایجاد کرده، سبب اتلاف وقت می شوند و اختلال قابل ملاحظه ای در روند معمولی و طبیعی زندگی، کارکرد شغلی، فعالیت های معمول اجتماعی یا روابط فرد ایجاد می کنند.

بیمار مبتلا به وسواس جبری ممکن است فقط وسواس فکری، فقط وسواس عملی یا هر دوی آن ها را با هم داشته باشد.

وسواس فکری عبارت است از فکر، احساس، اندیشه یا حسی عود کننده و مزاحم و وسواس عملی رفتاری آگاهانه، استاندارد و عود کننده است نظیر شمارش، وارسی یا اجتناب.

بیمار مبتلا به اختلال وسواس جبری از غیر منطقی بودن اعمال و وسواس هایش آگاهی دارد و این وسواس های فکری یا عملی خود را ناهمخوان می یابد اما ترک کردن یا انجام ندادن این اعمال اضطراب شدیدی را برای او ایجاد می کند که مانع از کنار گذاشتتن این رفتار در او می شود.

وسواس جبری چیست؟

وسواس جبری و اضطراب

همانطور که گفتیم اختلال وسواس جبری نوعی اختلال اضطرابی است و و ریشه این بیماری اضطراب است. افراد مبتلا به بیماری وسواس جبری همواره برای کاستن یا از بین بردن اضطرابی که در آن ها ایجاد شده اعمال یا آداب خاصی را مکررا انجام می دهند.

هرچند عمل وسواسی ممکن است در تلاش برای کاستن از اضطراب همراه با وسواس فکری انجام شود، اما همیشه به کم شدن این اضطراب منجر نمی گردد.

ممکن است پس از کامل شدن انجام عمل وسواسی، اضطراب فرقی نکرده باشد و یا حتی بیشتر شده باشد.

وقتی فرد در مقابل انجام وسواس عملی مقاومت به خرج می دهد نیز اضطراب افزایش می یابد. به همین خاطر این اضطراب ناشی از این بیماری باعث می شود که درمان یا کنار گذاشتن اعمال وسواس گونه به راحتی و سادگی ممکن نباشد.

به همین خاطر نیاز است تا خانواده و اطرافیان فرد مبتلا به وسواس از این اضطراب شدید درون بیمار آگاهی داشته باشند تا با نگاهی ساده انگارانه به تشدید شدن این بیماری دامن نزنند.

وسواس جبری چیست؟

همه گیر شناسی اختلال وسواس جبری

با توجه به بررسی های همه گیرشناختی اختلال وسواس جبری از نظر میزان ابتلا چهارمین بیماری روانپزشکی است و میزان شیوع مادام العمر آن در جمعیت عمومی نسبتا ثابت و حدود دو تا سه درصد است.

در میان بزرگسالان احتمال ابتلا مرد و زن به این اختلال یکسان است، ولی در میان نوجوانان پسرها بشتر از دخترها به اختلال وسواس جبری مبتلا می شوند.

میانگین سن شروع این اختلال حدود بیست سالگی و البته در مردها مختصری زودتر (حدود نوزده سالگی) است.

در کل حدود دو سوم بیماران پیش از بیست و پنج سالگی علائمشان شروع می شود.

اختلال وسواس جبری می تواند در نوجوانی، کودکی و حتی در برخی موارد در دو سالگی هم شروع شود.

افراد مجرد بیشتر از متاهل ها به این بیماری مبتلا می شوند که البته این یافته می تواند نشانه مشکلی باشد که بیماران مبتلا به اختلال وسواس جبری در حفظ روابط خود دارند.

این اختلال در سیاهان کمتر از سفید پوست ها یافت می شود که باز هم میزان دسترسی به مراقبت های بهداشتی می تواند توجیه کننده اصلی این تفاوت باشد، نه شیوع متفاوت آن در میان این دو نژاد.

مجله اینترنتی تحلیلک

اسکرول به بالا