جرائم مالیاتی همواره یکی از مهم‌ترین ابزارها برای جلوگیری از فرار مالیاتی به شمار می‌رود. میزان سنگینی هر یک از این جرائم بسته به نوع و اهمیت آن متفاوت است. به‌عنوان‌مثال ازآنجاکه ماده ۱۶۹ ق.م.م و فهرست معاملات اهمیت بسیار زیادی برای سازمان امور مالیاتی دارد، جرائم مالیاتی موضوع این ماده بسیار سنگین بوده و نه بر روی درآمد خالص و یا مالیات، بلکه مستقیماً بر روی درآمد ناخالص تمرکز دارد.

از سوی دیگر و در خصوص بخشودگی این جرائم مالیاتی نیز اهمیت‌ها متفاوت است. به‌طوری‌که جرائم موضوع ماده ۱۹۲ ق.م.م که اشاره به عدم تسلیم اظهارنامه مالیاتی، کتمان درآمد و یا ابراز هزینه‌های غیرواقعی در اظهارنامه تسلیمی دارد از سوی قانون‌گذار غیرقابل بخشودگی دانسته شده است. هرچند الباقی جرائم امکان بخشودگی را دارند اما این امر در اختیار رئیس کل سازمان امور مالیاتی قرار دارد که وی سالانه بر اساس ضوابط مشخص و بر اساس سلسله‌مراتب اداری (تا رئیس امور مالیاتی) تا سقف و میزان مشخصی را تفویض اختیار می‌کند که خود این امر به این معنی است که لزوماً این جرائم مالیاتی به‌صورت صددرصدی قابل‌بخشش نمی‌باشد.

اغلب این جرائم در فصل هفتم از باب چهارم قانون مالیات‌های مستقیم و از مواد قانونی ۱۸۹ لغایت ۲۰۹ لحاظ شده‌اند، هرچند مواد دیگری از قانون همچون ماده ۱۶۹ ق.م.م، ماده ۲۷۲ ق.م.م و … نیز به‌صورت پراکنده و بر اساس موضوعیت خاص خود در بخش‌های مختلف وجود دارد.

جرائم مالیاتی صاحبان مشاغل حقیقی

در ادامه قصد داریم به‌صورت مختصر، به جرائم مالیاتی صاحبان مشاغل حقیقی و مقایسه تغییرات آن‌ها نسبت به اصلاحیه قانون مالیات‌های مستقیم مصوب ۱۳۹۴/۰۴/۳۱ با پیش از آن بپردازیم.

مجله اینترنتی تحلیلک